حتی اونایی هم که از زندگیشون خسته شدن و مدام غر می زنن باز هم امید دارن وگرنه هیج کاری نمی کردن تا بمیرن و وای به اون روزی که امید به زندگی و بهتر شدن اوضاع تو دل کسی از بین بره ٬ اونوقت دیگه هر چی هم سعی کنی نمی تونی بهش کمک کنی.
زندگی بچه داری هم به امید بسیاری نیاز داره ٬
شب می خوابی به این امید که بچه ات تا صبح یکسره بخوابه و خودت می دونی که نمی شه ولی باز هم شب بعد امید داری که بشه.
صبح بیدار می شی به این امید که بچه ات صبحانه اش را کامل و بدون غر بخوره و ته دلت می گی شاید امروز نیاز به دلقک بازی کمتری باشه ولی می بینی که باز تبدیل به انواع و اقسام پرنده ها و چرنده ها شدی تا شازده دو لقمه بخوره ولی فردا صبح باز هم امید داری که اوضاع تغییر کنه.
بعد از صبحانه امیدواری که بچه امروز کمتر نق بزنه و ددر بخواد ٬ سر ظهر دوباره پرنده و چرنده می شی و عصر و شب هم همش با امید به بهتر شدن اوضاع و احوالت می گذره ولی شب تا خوابت نبرده باز به خودت می گی فردا حتماْ بهتر خواهد گذشت.
و لذت زندگی به همین امید به بهتر شدن است ٬ تمام سعیت رو می کنی چون امید داری همه چیز اونجوری بشه که دوست داری ٬
و شاید بهترین آرزو برای دیگران این باشه که امیدشون توی زندگی زیاد باشه ٬ پس از امروز برای هم دعا کنیم که هرگز دوستی یا دشمنی امیدش رو از دست نده.
اینجا محل ثبت خاطرات پسر کوچولوی ماست. باشد که بعدها از دیدنش لذت ببرد...