یادتونه بعد از قبولی از همکلاسیهامون می پرسیدیم قبولی منطقه چندی؟ و پشت چشم برای غیر منطقه یکی ها نازک می کردیم ٬
یادتونه چقدر ناراحت بودیم که جن.گ ۱۵ ساله تموم شده و هنوز اینا باید از سهمیه هاشون استفاده کنن ٬
کاری ندارم که اونا چه عقیده ای داشتن ٬ نمی دونم اونایی که قبل از بهمن ۵۷ کشته شدن هم تونستن سهمیه بگیرن یا نه ٬
اونها هم برای آینده بهتر جونشون رو گذاشتن کف دستشون ٬ بدون ترس ٬ با شجاعت رفتن وسط میدون ٫ مثل همین هایی که این روزها شجاع شدن ٬
به نظرتون بچه ای که پدر یا مادرش رو تو این اوضاع از دست می ده ٬ حق نداره ۱۵ سال دیگه با سهمیه وارد دانشگاه بشه؟
من اگر ۱۵ سال دیگه زنده باشم ٬ به احترام این بچه ها خبردار می ایستم.
وقتش شده اعتراف کنم که من نسبت به فرزندان شهد.ا و جانبا.ز ها و ..... کم لطفی کردم.
اینبار زوم کردن رو گر.فتن و ز.دن دخترها بلکه خانواده ها جلوی سیل عظیم این بانوان شجاع رو بگیرن ٬ فکر می کنین بتونن؟
پی نوشت: هی تو کامنتا اسم منو ننویسین لطفاْ ٬ خوشم نمی آد.
پی نوشت: عصبانی نیستم 
ُ فقط خوشم نمی آد. ناراحت نشین ها.
اینجا محل ثبت خاطرات پسر کوچولوی ماست. باشد که بعدها از دیدنش لذت ببرد...